Attyk to składnik architektoniczny znajdujący się w górnej części budynku w formie balustrady, ścianki lub rzędu sterczyn, które mają na celu chronić dach. Ich rozszerzone linie stosowano głównie w okresie manieryzmu przy okazji wznoszenia mieszczańskich kamienic. Ogniomury pełnią głównie dwie misje:
– estetyczną – są elementem architektonicznym,
– konstrukcyjno-użytkową – są zabezpieczeniem domów sąsiednich między innymi przed rozprzestrzenianiem się ognia na wypadek pożaru. Attyka to zatem mur ogniowy, stąd zawsze robi się ją z niepalnego produktu o grubości przynajmniej 25 cm, na przykład z pełnej cegły ceramicznej, bloczków betonowych lub silikatu. Odporność ogniowa takiej formy powinna być minimalnie jednogodzinna.
Attyki stosowano już w starożytności, np. w Grecji bądź Rzymie. Są to elementy konstrukcji niesłychanie typowe dla kościołów , zamków, kamienic, pałaców, bram i ratuszów, również w Czechach i w Polsce. Wykorzystywano je też na terenach obecnej Litwy, i Ukrainy.
Doskonałymi przykładami attyków są te zdobiące Pałac Kultury i Nauki w Stolicy, oraz też krakowski budynek S Centrum Administracyjnego położonego w Nowej Hucie na pograniczach miasta.